M. İhsan Arslan

Son Gönderilenler

Aknews

25 Temmuz 2010, Pazar

Hükümetiniz yaklaşık bir yıl önce bir açılım süreci başlattı, PKK de son dönemde çatışmaları yeniden tırmandırdı. CHP, MHP gibi partiler çatışmaların başlamasını açılıma, BDP ise açılımın uygulanamamasına bağladı. Çatışma süreci ile açılım arasında bağ kuran bu tür yorumları nasıl değerlendiriyorsunuz?

 

Açılımın iki ayağı vardı. Biri şiddeti sonlandırmaktı, diğeri de demokratik açılımdı. Bana göre iktidar, 8 yıl boyunca ister Kopenhag Kriterlerine uyum sağlama amacıyla olsun, ister halkımızın demokratik talepleri için olsun attığı adımlarla gerçekten ciddi mesafeler aldı. Bu tedbirler de devam ediyor. Birçok yasa değişikliği olmuştur, yönetmelikler, uygulamalar değişmiştir ama en önemlisi Türkiye’de ciddi bir zihniyet değişimi yaşanmıştır, bu bana göre bir devrimdir. Düne kadar konuşulamayan, tabu sayılan her konu her ortamda, platformda konuşulur, tartışılır olmuştur. Birçok alanda inkar ve asimilasyon anlamsızlığına son verildi. En bariz Kürt meselesinde olsun, Alevilere yönelik resmi ideolojinin bakışında veya Roman açılımında olsun, uzun zamandır konuşulamayan sorunlar konuşulur hale geldi. Bu da sorunları çözmenin başlangıcıdır. Biz şuna inanıyorduk, demokratik açılımlar devam ederse özgürlükler bağlamında gelişmiş ülkelerin standartlarına yaklaşıldıkça terör dediğimiz şiddet ortamı gittikçe zayıflayacak ve insanlar hak talepleri için dağa çıkmayacak. İşin doğalı da buydu, beklentimiz yanlış değildi. Ama maalesef AK Parti iktidarını siyasi gelecekleri için tehlikeli olarak gören legal ve illegal odaklar işbirliği yaparak AK Parti’yi yıpratma kampanyasına girdiler. AK parti’nin ciddi adımlar atmasını kendileri açısından tehlikeli buldular.

 

Neden tehlikeli buluyorlar?

 

Çünkü bu AK Parti’nin bir dönem daha iktidara gelmesi ve bu sorunları tek başına çözmesi demekti. Halbuki bazı çevreler, dediğim gibi AK Parti’nin tek başına bu ülkeyi yönetmesine razı değildi. Bazıları da kendilerine rağmen sorunların çözülmesine razı değildi. Bunlar bazen yurt içindeki, bazen yurtdışındaki odaklardır.

 

Odaklarla kimi kastediyorsunuz?

 

Türkiye’de legal siyaset yapan partiler vardır. Bana göre bunlar AK Parti’nin tekrar güçlü bir şekilde iktidara gelmesini istemezler. İllegal unsurlar vardır, ben Ergenekon’u rahatlıkla bu manada değerlendiriyorum. Çünkü AK Parti’nin iktidarını sürdürmesi demek, Ergenekon’a dönük yargılama sürecinin başarıyla devam etmesi demektir. Ben Türkiye’de bazı sermaye çevrelerinin de AK Parti iktidarına karşı bir komploya destek vereceklerini düşünüyorum. Hatta bazı medya gruplarını da buna ilave etmek mümkün.

 

Dışarıda ise, Türkiye’nin kısa zamanda komşularıyla barışık hale gelmesi, ekonomik manada gayrı safi milli hasılanın fert başına 10 bin doları aşması, ihracatının artması, hele 2010 yılı ilk çeyreğindeki yüksek kalkınma oranı… Bu kalkınma oranı bizim açımızdan göz kamaştırıcı ama kimileri açısından da tehlikeli bir tırmanıştır. Bölgede artık Türkiye’ye rağmen politikaların yapılamayacağını gören kimi çevreler, dengeler içinde Türkiye’nin bundan sonra daha önemli yer tutacağını gören kimi devletler tabii ki bunu istemezler.

 

 

 

Neden istemezler?

 

İstememeleri doğaldır. Türkiye’nin bu parti tarafından yönetilmesini kendi çıkarları açısından doğru bulmayan dış güçler de vardır. Son zamanlarda İsrail’le olan ilişkilerimiz, ABD ile ilişkilerimizin limonileşmesi ile AK Parti liderliğini kıskanan kimi Ortadoğu’daki ülkelerin yönetimlerini de hesaba katarsak bizim karşımızda içeride ve dışarıda çok ciddi bir kampın oluştuğunu söyleyebiliriz. Böyle olunca muhalif odakların işbirliğine karar vermeleri AK Parti’nin işini zorlaştırıyor. Bana göre şiddetin tekrar tırmanması aklen ve mantıken olmaması gereken bir şeydi. Bir Kürdün aklından geçiremeyeceği bir şeydi. Çünkü yıllardır ağlayarak, sızlayarak, dayak yiyerek, hapis yatarak, gençlerini feda ederek ulaşmak istedikleri birçok neticeyi AK Parti iktidarı tepside sundu. Kürt halkı bunun farkında esasında. Ne yaparsanız yapın, tatmin olmayacak, razı olmayacak kimi militan çevreler vardır. Ama ben beklerdim ki, halkın çoğunluğu bunu fark etsin ve önyargısı olan bu çevreler de gittikçe marjinalleşsin. Ama bunu göremiyoruz çünkü şiddet oyunu bozuyor. Silahların patladığı ortamda insanların aklıselimle düşünmesi, sivil önlemlerin alınması tartışılması kolay olmuyor. Şu anda o süreci yaşıyoruz.

 

Size göre bundan sonra gelişmeler ne yönde olacak?

 

Benim ümidim şu, taraflara aklıselim hakim olsun. Olmalıdır da, çünkü en az son 30 yıldır insanımız şiddetle nereye kadar varılabileceğini ve bundan sonra da şiddetin işine yarayamayacağını çok iyi görmüş durumda. Herkes de bu kanaatte olmasına rağmen yine de terör ve şiddetin tırmandırılmış olması çok manidardır. Dileğim bunun geçici olması, kısa bir süre sonra yerini aklıselime, sükunete terk etmesidir. Aksi halde tek başına kimse karlı çıkmaz.

 

 Malesef gelinen noktada taraflarin mutabakata varabilecegi bir ortak payda yakalanamamis görünüyor. Sorunu şiddet yolu ile çözecegini zanneden taraf gerçekleştirilemez taleplerde bulunmaya devam ettikce, devlet de dogal olarak zora boyun egmeme yolunu tercih edecektir. Hükümet yüzyıl geçmişi olan sorunu çözebilmek için zaman ve istikrara ihtiyaç duyuyorken, Örgüt elinde bulundurmaya devam ettigi şiddet kozunu kullanarak sistemi istikrarsizlastirarak hükümeti yipratip taleplerinde sonuç almaya çalisiyor, bunu yaparken de Ak Partinin tüm muhalifleri ile işbirligi yaparak iktidari çalişamaz duruma sokmak istiyor. Bu durumdan kimin daha çok karlı çikacagının hesabının yapıldığı kanaatinde degilim. Kesin bildigim bir şey var ki, bu gidiş ne Kürt halkının lehine ne de Türk halkının lehine değil, olsa olsa Turkiye’yi istikrarsızlastırıp gelişmesini engellemek isteyen kimi iç odak ve daha çok diş güçlerin ekmegine yag sürecegidir. Ümidim o ki tarafların daha önce de denenip sonuç alınamamış karşılıklı şiddet yarıştırmasına en kısa surede son verip demokratik açılım sürecine ortak irade ile karar vermeleri. Bunun dışındaki bir alternatife halkın hiç bir kesiminin tahammülünün olmadığını düşünüyorum.

 

Başbakan Sayın Erdoğan, son grup toplantısında, “açılımdan dönmek ülkeye ihanettir” dedi. Kimi çevreler ise seçim sürecine girildiğini, hükümetin seçimden önce yeni adımlar atamayacağı yorumlarını yapıyor. Önümüzdeki dönemde hükümetin ne tür adımlar atması beklenebilir?

 

Başta medya mensupları olmak üzere kimi düşünürümüz, aydınımız, kanaat önderimiz gerçek durumu, reel politikayı hesaba katmadan nazari temenni ve tavsiyelerde bulunuyorlar. Mesela “şu ağaç 2 ayda büyümeli, üçüncü ayda meyve vermeli ve ben dördüncü ayda o meyveyi sofrada yemeliyim”. Şimdi bu temenni ve beklentilerini gerçek hayata uydurma zahmetine girmeden tavsiyelerde bulunuyorlar. Şunu demek istiyorum, örneğin kimi çevreler muhalefet yapayım, AK Parti’yi suçlayayım derken gerçekle bağdaşmayan taleplerde bulunuyorlar. AK Parti niye anayasayı tümden değiştirmiyor, niye yeni bir anayasa yapmıyor diye. Şimdi partimizin sözcüleri bunu her zeminde ifade etmişlerdir, Başbakanımız da her zaman söylemiştir, bu anayasa bu topluma dar geliyor, değiştirilmesi gerekiyor. Zaman zaman değiştirmeye çalıştığımızda hiçbir muhalefet partisi bizimle masaya oturmadı, hazırladığımız taslağı AK Parti’nin anayasası diye damgaladılar. Böyle olunca sizin tek başınıza bırakın anayasayı tümden değiştirmeyi, bazı maddelerini bile değiştirirken son örneğinde çektiğimiz sıkıntıları yasamanız kaçınılmaz oluyor. “AK parti, anayasayı değiştirmedi o yüzden suçlu” demek akılla, mantıkla izahı olmayan bir suçlamadır. Her zaman bunun bir paket değil bir süreç olduğunu, akşamdan sabaha hemen uygulanacak tedbirler paketi olmadığını söyledik, insanlarımızın bunu anlaması lazım. Belki kısa zamanda gerçekleştirilen bu kadar büyük değişiklikler karşısında toplum yüksek beklenti içine girdi. Zannedildi ki bir anda sıfırdan başlanıyormuş gibi yeni bir anayasa ve yeni bir hukuki zemin, siyasal ortam ve ideal bir sosyal yaşam sağlanabilir. Yaşadığımız bunca tecrubeden sonra bunun kolayca mümkün olmayacagını görmek gerekiyor.

 

Açılım sürecinin geleceğine ilişkin neler düşünüyorsunuz?

 

Türkiye kamuoyu için söylüyorum, yıllardır yokluğuna inandığınız bir milletin, bir kavmin millet olarak bütün talepleriyle karşı karşıya geliyorsunuz. Bu kamuoyunun bir anda “evet biz yanlış yaptık, inkar ettiğimiz Kürtler hakikaten varmış, bizim gibi eşitmişler, biz şimdiye kadar haklarını gaspetmişiz, bu haksızlığı ortadan kaldırmak için de biz onlardan özür dileyelim ve bundan sonra onlar da her alanda bizimle aynı haklara sahip olarak bu coğrafyada yaşasınlar” demesini beklemek doğru değil. Zihniyet değişikliğinden kastım da o. Bu kadar yok sayılan bir kavmin varlığını artık Türkiye’de herkes kabul ediyor ve o kavmin insani hakları üzerinden konuşuyor, tartışıyor. Önemli olan budur. Eğer siz ilk temeli atarsanız bunun üzerine sağlam bina inşa edebilirsiniz. Bence AK Parti iktidarı yarın olsun ya da olmasın, bu manada en büyük devrimi yapmıştır. Bundan sonra gelecek olan iktidarlar AK Parti’den geriye doğru adım atma şansına sahip değiller. Mutlaka demokratikleşme anlamında, AB’yle entegrasyon anlamında, bölgede toplam barışı sağlama ideali ve onu yaşama geçirme adına geri adım atma şansına sahip değiller. Bu bakımdan ben yaptıklarımızla şahsen gurur duyuyorum. Yapamadıklarının bilincinde olmak da ayrı bir meziyettir. Onun için biz, konunun tarafları olan herkes, bu sürece katkı sunmalıyız, bizden beklenen bu, aksi halde hep birlikte halkımıza ve gelecek kuşaklara hesap veremeyiz.

 

Sivil toplum örgütlerinin Diyarbakır’da yaptıkları çağrıyı nasıl değerlendiriyorsunuz?

 

O çağrıyı bir yönüyle anlamlı buluyorum. Halkı bu kadar politize olmuş, sorunla iç içe yaşayan bir ilde sivil toplum kuruluşlarının bir konu için bir araya gelmiş olmalarını bir aşama olarak önemsiyorum, önemli bir adım olarak görüyorum. Temennim bundan sonra da benzer olaylar için bu STK’ların yine toplanıp tartışıp fikir birliği oluşturup şikayet veya taleplerini birlikte ifade edebilmeleridir. Ama şunu da belirtmeden edemeyeceğim, bu birliğe illegal tarafların bir baskısının, dayatmasının olduğu da görülüyor. İktidarın attığı bunca müspet adıma rağmen şiddet ortamına tekrar girilmesinin tek müsebbibi olarak iktidarın gösterilmesini de ben acımazsızca görüyorum. Tek sorumlu olarak AK Parti iktidarının gösterilmesi doğru değildir. Türkiye’de şiddeti çağrıştırmadığı sürece her fikrin özgürce tartışılabildiğini görmek gerekiyor. Bu hakkı teslim etmezseniz haksızlık yapmış olursunuz ve kamu vicdanında da müspet yer edinemezsiniz. Bu manada ben o bildirinin içeriğinin çok sağlıklı olmadığını, baskı altında hazırlandığını düşünüyorum. Çağrının da bugüne kadarki klasik tek taraflı çağrılardan farksız olduğunu görüyorum. “Operasyonlar dursun, PKK da silahtan vazgeçsin” çağrısı bir şeyi çözmüyor.

 

Peki, PKK’nın eylemleri durdurması halinde operasyonlar durur mu?

 

Şüphesiz operasyonların durmasını mutlak manada istiyoruz. Başbakanımız da geçen Kanada’ya gitmeden önce çok net söyledi, “eğer şiddet durursa biz operasyonları minimize ederiz” dedi. Başbakan yetkilidir, İfade açıktır, yoruma muhtaç degil. Eğer maksat bagcıyı dövmek değil de üzüm yemek ise Basbakanın daveti ciddiye  alinmalıdır. Karakol baskınları durur ve yurt içinde sivil veya resmi hedeflere saldırı olmazsa kesin olarak güvenlik guçlerinin operasyonları da durdurılacaktır. Fakat her akil sahibinin de kabul edecegi gibi örgüt bu eylemlere devam ettikce devletin güvenlik görevlileri de karşı operasyonlarına devam edecektir. Acı olan bu inatlaşma devam ederse  Kürt veya Türk olması hiç önemli olmayan binlerce gencimizin daha kanının dökülecegidir. Amaç ne olursa olsun halkımızın bu şiddetin devam etmemesi  için elbirligi yaparak toplumsal barış ve huzurun temini için daha aktif ve caydırıcı girişimlerde bulunmasıdır. Devlet iyi niyetini ortaya koydu. Kürt sorunu konusunda atılan adımları kimse inkar edemez. Bu gerçeklere ragmen örgütün, CHP, MHP, batı kamuoyunun tepki ve muhalefeti  dururken “onlara rağmen şunu da yapmanız lazım, yapmadığınız için biz sizinle savaşırız” demelerinin mantığı yoktur. Bence bu çelişkiyi Kürt halkı mantığında ve vicdanında hissediyordur. Tekrar silaha sarılmanın haklı ve makul bir gerekçesi yoktur.

 

Açılım sürecini yönetirken Hükümet olarak yanlışlarınız oldu mu ?

 

İş yapmanın tabiatında hata yapmak da vardır. Dolayısıyla biz bu süreci yönetirken, mutlak manada hiçbir hata yapmayacağız deme hakkına sahip değiliz. Bu süreçte bir tek taraf yoktur, bu işin birçok tarafı vardır. Biraz adil ve mantıklı olmak lazım. Alacağınız her karar atacağınız her adım, dışarıda ABD’yi, AB’yi, Ortadoğu’daki bütün ülkeleri, İsrail’i, komşularınız İran’ı, Rusya’yı, Azerbaycan’ı tümünü ilgilendiriyor. İçeri gelince atacağınız her adım 72 milyon insanın her birini ilgilendiriyor. Onun ruh dünyasını etkiliyor, dolayısıyla tepkileri söz konusu oluyor. Beğendiği zaman tasdik etme, beğenmediği zaman da karşı koyma iradesini ortaya çıkarıyor. Türkiye Cumhuriyet tarihinden bu yana siyasi iktidarların ne gibi şeylere dayandığını, hangi dengeler içinde bu ülkenin yönetildiğini düşünmeniz gerekiyor. Tek başınıza sizin krallar, imparatorlar gibi karar verip uygulama şansınız yok. Siz üstelik tek parti iktidarından, tek kişi diktatoryasından bu ülkeyi kurtarıp çağdaş dünyanın demokratik standartlarında yönetmeye çalışma iddiasındasınız. Böyle olunca bütün dengeleri gözetme, konsensüslerle mutabakatlar oluşturma, mümkün mertebe hem içeriden hem dışarıdan daha çok destek alarak bu projeyi hayata geçirmek mecburiyetindesiniz. Bu projenin hayata geçirilmesi de bir yıl, iki yıl zamana bağlı değildir. Başbakanımızın da ifade ettiği gibi yüz yıldan beri devam ede gelen, siyasi, kültürel birçok boyutu bulunan bir sorun. Bugüne kadar bütün iktidarlar çözüme katkıda bulunmadı, herkes bozdu. Düzeltmeye çalışanlar dahi aldıkları yanlış tedbirlerle sorunu içinden çıkılmaz hale soktular. Böyle olunca sizin önünüze çok ağırlaşmış bir hasta olarak, cenaze gibi çıkıyor bu olay. Onun için iktidarın işinin çok zor olduğunu düşünmek lazım, alınan tedbirleri hakkaniyetle analiz edip bundan sonra da atılmamış olup da atılacak olanları gündeme taşımak ve sabırla yardımlaşmak lazım.

 

Açılım sürecinde BDP’nin tutumunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

 

BDP’nin tutumunun hiçbir mantığını göremiyorum. BDP bağımsız bir irade ortaya koyamıyor, bağımsız bir siyasi kişilik oluşturamadı. “Ben buradayım ve sorunun bir tarafıyım, siz benimle konuşursanız benim bir şeyler söyleme, karar verme iradem var” diyemedi, esas sıkıntı oradan kaynaklanıyor. BDP’nin izlediği politika sonucunda bu sorunun çıkmaza girdiğini rahatlıkla söyleyebilirim. “İrade bende değil İmralı’da ya da Kandil’dedir” dememeliydi. Onun görevi burada siyaseten legal partnerleriyle konuyu masada görüşmekti. Bu halk ona bu yetkiyi vermişti. Demokratik sistem de geçmiş acı tecrübelerden de istifadeyle doğru karar vererek onu parlamento zeminine taşımıştır. Bu önemli bir fırsattır. Zaman zaman şu bile konuşuldu, içeride dışarıda kiminle görüşüyorsan görüş, bu bizi ilgilendirmiyor, ama sorunu sizinle konuşalım dendi. Buna rağmen topu hep taca attılar. Bu illegaliteyi meşrulaştırma niyeti BDP’nin parlamentodaki grubunu da inisiyatifsiz kıldı. Bu da tarafların BDP’yi bir muhatap görme şansını ortadan kaldırdı. Bence yine de fırsat varken Türkiye gerçekliği karşısında BDP’nin muhatap alınmasını mümkün kılacak bir zemin oluşturulmalı. Şu da unutulmamalı, Türkiye Cumhuriyeti’nde hiçbir parti ya da iktidar, Kandil’deki bir sorumluyla veya İmralı’daki Öcalan’la oturup konuşup, pazarlık edip, al-ver yapıp karar verme noktasına gelmeyecektir. Madem böyle, onların temsilcileri sayılabilecek siyasi yapıların bu konuda sorumluluklarını kuşanmaları gerekiyor.

 

Açılım sürecinin başında BDP ile kurulan diyalog daha sonra koptu, diyalog süreci yeniden başlayabilir mi?

 

Her zaman başlayabilir, başka da çare yok. Siz eğer bir sorunla karşı karşıyaysanız bu sorunun tarafları vardır, siz tek başınıza karar verip hayata geçiremezseniz. Dolayısıyla terör nereye kadar tırmanırsa tırmansın, günün birinde bu şiddet son bulacak ve bu işin tarafları oturup masada konuşacaklar. Önemli olan bunu geciktirmemek, daha çok can kaybına sebep olmamaktır. Benim korkum şu, AK Parti’ye yönelen bir yıpratma kampanyası var, istikrarı bozmak ve kamuoyunu şehit cenazeleriyle karşı karşıya getirip moral bozmak açısından silahlı tek güç olan örgüt devreye sokulup anlaşarak veya zımnen bir mutabakat sonucu kimisi AK Parti’nin karnına, kimisi ayağına, dizine tekmeyi vuruyor. Umarım bu hevesler de çabuk geçer.

 

Buradan PKK’ya bir çağrınız olacak mı?

 

Benim çağrım şu, madem ki her zaman kullanılabilir bir silahlı güç var ve barınma şansı da var, o zaman iyi niyetini açılım bağlamında attığı adımlarla gerçekten hem ulusal hem uluslar arası zeminde ispatlamış bir iktidar var Türkiye’de, ona daha fazla şans tanımak gerekirdi. Az yaptı çok yaptı, daha neler yapılabilirdi, bunlar tartışılır ama iyi niyetle aynı doğrultuda adımlar atılmıştır. Kıyamet kopmaz, bunca yıldır dağdasın bir iki yıl daha kal, sabret biraz. Hükümetin istediği buydu. Silahsız, şiddetsiz bir ortamda demokratikleşme ve bu sosyal açılımlar daha rahat hayata geçirilir. Buna fırsat verilmedi. Acaba bir panik mi var? Şimdi bu şiddete başvurmasak AK Parti tekrar istikrar zemininde kendini kamuoyuna kabul ettirir ve daha çok oyla bir daha iktidara gelir, bizi dağda unutur, bizim taleplerimizi askıya alır endişesi mi var? Bu da mümkündür. Ama dediğim gibi AK Parti bugüne kadar attığı adımlardan dolayı geri adım atma şansı olmadığı gibi ondan sonra geleceklerin de geri adım atma şansı yok. Bu çok önemli bir kazanımdır. Bu yüzden kamuoyunun psikolojik yapısını da göz ardı etmeden, herkesin mevcut fiili durum karşısında AK Parti’ye şans ve zaman tanıması gerekiyordu. Ben bu yüzden birinci derecede ve ilk adımda sorumluluğun PKK’da olduğunu düşünüyorum. Lokmaları küçük küçük yutmanın ben sağlık açısından da faydalı olduğu kanaatindeyim. Mademki sorunlar yavaş yavaş çözülüyor, bu daha uzun vadede daha fazla sorun çözülecek demektir. Siz çok daha radikal açılımlar isterseniz onu yapacak iradenin yeterli olamaması yahut da engellerin bir anda büyümesi söz konusu olabilir. Siz kendi lehinize iyi sonuçlar çıkarayım derken, size iyi niyetle yaklaşmış, sorunları peyderpey çözen iradeyi ortadan kaldırırsınız. Yani siz tavuktan günde 5 yumurta almaya çalışırsanız altın yumurtlayan tavuğu öldürürsünüz. Talepleriniz güzel olabilir ama başvurduğunuz araç ve aldığınız tedbirler temelde sizin çıkarlarınızı tehlikeye koyacak mahiyettedir. Başbakanımızın demokratikleşme konusunda inanç ve cesareti olmasaydı, geçmiş hükümetlerde olduğu gibi bir anda “ülkenin güvenliği söz konusu, vatandaşlarımın, şehitlerimin kanı önemli, açılımı askıya aldım” diyebilirdi. Allah’tan karşımızda bu işte ısrarlı ve kararlı bir siyasi irade var. Ne olursa olsun açılıma devam ediyoruz, bence bu şanstır.

 

Bir de Kürt insanının kanı bu kadar bedava akıtılmamalıdır. Bire kaç bedel ödendiği ortada. Bence bir Türk genciyle bir Kürt gencinin kanı birbirinden farklı değildir, cana önem veririm, hepimiz için olmazsa olmaz şey insanımızın kanının akmamasıdır. Biz 40 bin ölü verdik, 10 bin, 20 bin daha versek ne olur anlayışını ben çok hoyratça ve çok zalimce buluyorum. Buna hakkımız yok, ölen çocuklarımız bugün hayatta olabilirdi. Bu açıdan ben madem ki BDP çatısı altında her şekilde siyaset yapma fırsatı söz konusudur, madem ki yerel seçimlerde insanımız çoğunlukta oldukları illerde belediye başkanlığı yapmaktadırlar, tüm bunlar kazanımdır, daha da geliştirilebilir. Sivil alanda siyaset fırsatı çok önemlidir. Bu halkımızın geleceği için, ülkemizin çağdaş demokratik seviyeye ulaşması için olmazsa olmazdır. Bu fırsatı kaçırmamak gerekir.

 

PKK 1999’da olduğu gibi güçlerini sınır dışına çekse ve silahsızlanma sürecini başlatsa, gelip demokratik siyasi kanalları kullanma olanakları yaratılır mı?

 

Bu sorunun cevabı Habur’da geliş sürecinde yatıyor. Habur’da kıyafetleriyle silah bırakıp gelenlerden bazılarının 2 ay sonra Ankara’da yapılan BDP kongresinde aktif görev almış olmaları çok önemlidir. Ben Diyarbakır’da KCK tutuklamaları için de bir ifade kullandığımda bana hasmane bir tavır sergilediler. Ben şunu söylemek istedim, legal siyaset yapmanın şartları varken illegaliteye kaymanın bir anlamı yok. Yarın beğenmediğin bir belediye başkanının yerine başkasını aday yaparsın ama halkın seçtiği bir belediye başkanını siyasetle alakası olmayan üç beş gencin oluşturduğu bir yapıyla yönetirsen bu olmaz. Bugün de olmaz, yarın da olmaz. Sen Kürdistan’ı da kursan, Türkistan’da da yaşasan çağdaş evrensel dünya sana böyle bir hak tanımaz. O yüzden legal siyasetin her yolunun açık olduğu kanaatindeyim, Süreç ne kadar zor geçse de legal siyaset zemininin kullanılması gerekiyor. Bütün çabaların, kavgaların ve bedel ödemelerin sonunda gelinecek nokta burasıdır. O halde coçuklarımızın kanını heba etmeden ne kadar zor olursa olsun silahsız yollar ısrarla ve sonuna kadar denenmelidir. İnanmayanlar Hasip Kaplan’ın, Sırrı Sakık’ın parlamentodaki konuşmalarıni, konuşabilmelerini ve bu demokratik zeminde verilebilinen mucadelenin hem Türk halkı hem de Kürt halkı açısından sağladıgı faydayı gözönünde bulundurmalıdırlar. Cumhuriyet tarihi boyunca Kürtler hiçbir zaman bu gün oldugu kadar hak ve şikayetlerini dile getiremedikleri gibi Türk halkı da Kürt kardeşlerinin sorunlarını bu acıklıkla duyma ve doğru bilgilenme fırsatı elde edememişlerdi. Unutulmamalıdır ki bu sorunun çözümü mutlak surette empati ve diyalogdan gececektir,  Bunun en saglıklı yolu da parlamentonun demokratik zeminidir.

 

Siyaset kanallarının açık olduğuna dair Habur’dan gelenleri örnek verdiniz, ama onların büyük bölümü geçtiğimiz günlerde tutuklandı…

 

 

 Haburda yaşananların bu sureç açısından büyük talihsizlik olduğunu hatırlatmak isterim. Buna ragmen Mahmur ve Kandilden silah bırakıp ülkeye giriş yapanların yürürlükteki yasalar çerçevesinde tutuklanmadan serbest bırakılması sürecin devamı açısından büyük bir başarıydı. Son günlerde bunların yargılama süreci devam ediyorken tutuklanmaları bana göre büyük talihsizlik olmuştur. Şüphesiz bu yargının işidir ve bu karar tamamen yasama ve yürütme organlarının yetki ve sorumluluğunun dışındadır. Bu hukuki duruma ragmen bu uygulamanın insanların kafasındaki istifhamlara cevap verdiğini düşünemiyorum.

 

Yaşamakta oldugumuz sistem içindeki bagimsiz güç ve organların çekismesi mi dir ? Yoksa kişisel hata veya süreci engelleme amaçlı lokal provakatif girisimler mi dir ? Bilmiyorum. Başka olumsuz etkenlerden de bahsedebiliriz; Örnegin, KCK yapılanması ne kadar yanlışsa, bu çaplı tutuklamalar ve uzun süren tutukluluk halleri de ve Başbakanımızın da eleştirdiği gibi Belediye Başkanlarının kelepçelenip resimlerinin servis edilmesi de o kadar yanliş ve belki de süreci zora sokma amacına matuf olmuştur.

 

Sonuç olarak sunu belirmek isterim: Bu surecin zor olacağını her kes biliyordu, beklenmedik zorluk ve emgellerin çikacagı hesap ediliyordu. Eger gerçekten kan dökmek istenmiyorsa ve barış ortamının sağlanması talebinde taraflar samimi ise benzer komplikasyonlara bundan sonra da hazır olmak ve her şeye rağmen bu ülkede demokrasinin tam olarak hayata geçirilebilmesi için daha çok çaba ve fedakarlığa katlanmak gerektiğini akıldan çıkarmamak gerekir. Süreç devam ediyorken iki taraf da hata yapabilir, eski alışkanlıkları tekrarlayabilir, bazen daha çok sey talep edip karşi beklentilere cevap veremeyebilir. Şartlar ne olursa olsun, taraflar barıştan ve uzlaşmaktan başka bir yol olmadığını ve birbirlerine mahkum olduklarını ve birbirlerine güvenmek zorunda olduklarını akıllarından çıkarmamalıdırlar.